Sjøen hugsar ingen barndom

Ekrheim opnar med denne diktsamlinga opp eit landskap og ei verd som er konkret og gjenkjenneleg, men på same tid merkeleg og uføreseieleg. Dikta tek lesaren med over sjøen, ned i djupet, opp på stranda, over åkeren, inn i skogen. Landskap som med sitt fråvær av menneske får fram ei tidlaus stemning: Ein spade står i jorda, eit hus er forlate, og regnet fell roleg over det heile lesaren kjem stadig inn i etterkant av hendingane.

Dette er Sindre Ekrheims debut som forfattar.