E-bokFleire format
Skjønnlitteratur
Ventrakl
Omsett frå engelsk
«En filosofisk pamflett og en oversettelse av en oversettelse kaster lys over en menneskelig aktivitet ingen maskinlæring vil kunne overta.»
— Frode Johansen Riopelle, Morgenbladet
Den hybride diktbiografien Ventrakl er amerikanske Christian Hawkeys forsøk på å komme i kontakt med den austerrikske poeten Georg Trakl (1877–1914) – på tvers av både språk og tid. Resultatet er ein openhjartig og djuptfølt samtale mellom to poetar frå to ulike hundreår. Boka arbeider med grunnleggande spørsmål, som korleis vi les tekst og bilde, korleis forfattarskap flyt over i kvarandre, og korleis omsettingspraksis kan gjere rommet mellom litteratur og liv rikare.
Ventrakl er ei rørande bok om krig, sjukdom, kjærleik og dikting. Ho handlar om kva som er mogleg å overføre frå eit språk til eit anna, og om kor mykje av ein person som blir att etter dokumentasjon og mytebygging. Gjendiktingstematikken blir ytterlegare forsterka når Mathias R. Samuelsen må finne sine eigne metodar og strategiar for å overføre denne samtalen mellom Hawkey og Trakl til norsk.
Ventrakl er ei rørande bok om krig, sjukdom, kjærleik og dikting. Ho handlar om kva som er mogleg å overføre frå eit språk til eit anna, og om kor mykje av ein person som blir att etter dokumentasjon og mytebygging. Gjendiktingstematikken blir ytterlegare forsterka når Mathias R. Samuelsen må finne sine eigne metodar og strategiar for å overføre denne samtalen mellom Hawkey og Trakl til norsk.
299,00 kr
Meldingar
Sagt om boka
1 omtale
«Antakelig vil boken være til glede både for de som har god kjennskap til denne mystiske, ekspresjonistiske poeten – som skrev visjonære og religiøst fortvilede dikt med mørke, landlige motiver – og for de som har liten eller ingen kunnskap om ham. Man får lære det mest kjente ved mannen og poesien, men på uventede måter. Det står at Trakl jobbet som farmasøyt, at han deltok i første verdenskrig, at han var mye deprimert, at han antakelig begikk selvmord ved kokainoverdose i en alder av 27. I måten denne informasjonen blir meddelt på, oppstår det noe genuint litterært. ... [A]bsolutt å anbefale.»
— Mathias Basma Moen, Klassekampen